و الذريعة السرمدية فى شرح الطريقة المحمدية در مبحث تفضيل گفته و نحن نقول الاولى فى تفضيل الخلفاء الاربعة ان كل واحد منهم افضل من الآخر باعتبار الوصف الذى اشتهر به لان فضيلة الانسان ليست من حيث ذاته بل باعتبار اوصافه و قد قال عليه السّلام انا مدينة الصدق و ابو بكر بابها و انا مدينة العدل و عمر بابها و انا مدينة الحياء و عثمان بابها و انا مدينة العلم و على بابها رواه الزاهدى فى كتابه عن بعض الافاضل و على هذا نقول ان ابا بكر الصديق افضل الصحابة باعتبار كثرة صدقه و اشتهاره فيما بينهم به و عمر افضلهم من جهة العدل و عثمان افضلهم من جهة الحياء و على افضلهم من جهة العلم و اشتهاره به و بهذا يستقيم ابرام و يتم الكلام و ازين كلام سخافت انضمام خبير با امعان و انعام هر قدر تعجب نمايد رواست زيرا كه اولا در مبحث تفضيل اختيار اين معنى كه هر واحد از خلفاى اربعه افضل از ديگرى مىباشد باعتبار وصفى كه به آن مشتهر شده قول مخترعست كه اصلا در كتب عقائد و اسفار كلام اهل سنت مذكور نيست پس اختراع آن از قبيل خرق اجماع مركب خواهد بود ثانيا در مقام دليل ادعاى اين معنى كه فضيلت انسان از جهت ذات او نيست بلكه باعتبار اوصاف اوست ربطى بمطلوب ندارد زيرا كه اگر تسليم هم كرده شود كه فضيلت انسان مطلقا از جهت ذات او اصلا نيست بلكه از جهت اوصاف اوست پس ازين معنى كجا لازم مىآيد كه جناب امير المؤمنين عليه السّلام از خلفاى ثلاثه در جمله صفات افضل على الاطلاق نبوده باشد يا آنكه چنانچه مزعوم اهل سنتست در خلفاى اربعه ترتيب افضليت مطلقه به ترتيب خلافت فرض نكرده آيد ثالثا احتجاج بحديث كذب انا مدينة الصدق الخ كه اثرى از ان در كتب موضوعات هم نيست فضلا عن الصحاح و المسانيد المعتبرة در مثل اين مبحث معركه‌آرا كه محل نزاع عظيم فريقينست از جمله صنائع بديعه و شنائع فظيعه مىباشد رابعا در مقام حوالهء اين خبر مجعول اظهار اين معنى كه زاهدى آن را در كتاب خود از بعض افاضل روايت كرده از عجائب مستغربات و غرائب مستطرفاتست زيرا كه زاهدى و كتاب او و همچنين بعض افاضل مصداق ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ هستند و نزد محققين امثال اين عزو و اسناد سراسر منبى از وهن و فسادست و خامسا بعد ذكر اين كذب صريح و افك فضيح ادعاى اين معنى كه ابو بكر افضل صحابه است باعتبار كثرت صدق خود و مشهور بودنش بان در ميان ايشان بناى فاسد على الفاسد و ارتكاب تقول مورث مفاسدست زيرا كه افضليت ابو بكر